Eerdere fotonische systemen konden vaak maar één type rekentaak aan. Carina is zo gebouwd dat het, in theorie, elke quantumberekening kan uitvoeren. Dat is een belangrijk verschil: het gaat niet langer om de vraag of dit soort techniek breed inzetbaar kan worden, maar om hoe snel dat gaat lukken.Carina is ontwikkeld als onderdeel van de Quantum Computing Initiative van DLR, en wordt betaald met financiering van de Duitse overheid. De hardware van Carina is inmiddels aan DLR geleverd.
Werkt met licht, niet met extreme kou
Het bijzondere aan de techniek van QuiX is dat losse lichtdeeltjes (fotonen) worden gebruikt als rekeneenheid, in plaats van de supergeleidende chips die veel andere quantumcomputers nodig hebben. Daardoor kan het grootste deel van Carina gewoon op kamertemperatuur werken. Dat scheelt veel dure en energieverslindende koeling. Om dit voor elkaar te krijgen, zijn in Carina verschillende technieken samengebracht: het maken en meten van lichtdeeltjes, het aansturen van de optische onderdelen en razendsnelle terugkoppeling tussen die onderdelen. Al deze bouwstenen zitten in één systeem dat past in een gewoon serverrek.
Opstap naar een nog betrouwbaarder systeem
QuiX Quantum ziet Carina als de basis voor een volgende, nog geavanceerdere versie die het bedrijf Dedalo noemt. Daarbij moet de techniek niet alleen universeel worden, maar ook veel minder foutgevoelig, wat nodig is om quantumcomputers op grote schaal bruikbaar te maken.
Directeur Stefan Hengesbach van QuiX Quantum zegt dat de sector tot nu toe uit twee kampen bestond: systemen die snel op de markt konden komen maar niet universeel inzetbaar waren, en systemen met veel toekomstpotentie die moeilijk in de praktijk te installeren waren. Volgens hem brengt Carina deze twee werelden voor het eerst samen. Hoogleraar Gerard Milburn van de Universiteit van Queensland, een van de wetenschappers die aan de basis stond van deze vorm van quantumcomputing, noemt de lancering een mijlpaal waar het vakgebied lang op heeft gewacht.
